Hadis Dersleri 1703, 1704

                                19 Ekim 2008

Emirler Kısmı, 101.Çeşit(tilaveti neshedilip hükmü baki kalan emirler) 

1703 nolu Hadis: Birisi Hz. Ömer ile Hz. Ebubekir’i Ensar’ın Halife seçmek üzere olduğunu haber vermesi üzerine koşarak oraya doğru gittiler. Hz. Ömer anlatıyor:‘’Onların yanına vardık, Beni Saide Sakifesi’nde onları bulduk. Bir de baktım aralarında üzeri örtülmüş bir adam var. Dedim ki, kimdir bu?  Dediler ki, Sa’d b. Ubade’dir. Sordum, neyi var onun? Dediler ki, ağrısı var. Oturduk. Ensar’ın bir hatibi konuşmaya başladı. Önce Allaha hamd ve senada bulundu. Ve dedi ki, biz Allahın Ensar’ıyız(yardımcılarıyız), İslam’ın askerleriyiz. Ey Muhacirler, siz de bizden bir parçasınız. Sizi kavminizden bir zorlama aramıza gönderdi. Artık bizden oldunuz. Hz. Ömer dedi ki, bir de baktım, bizi aslımızdan koparıyor ve Medine’de eritecek. Ve bizi hak ettiğimiz yerden düşürmeye çalışıyor. Adam sözünü bitirir bitirmez hemen konuşmak istedim. Kafamda çok güzel konuşma hazırlamıştım. Hazırladığım konuşma hoşuma gitmişti. O kadar iyi bir konuşma tasarladım ki, Hz. Ebubekir’e bile öncelik vermeyi düşünmedim, kalkıp konuşmak istedim. Hafifçe Ebubekir’e bir baktım, fakat gözlerinden keskin bir bakış yedim(sert bir bakış). Buna rağmen kalkıp konuşmak istedim. Hz. Ebubekir dedi ki, otur, bekle. Bu durumda onu kızdırmayı göze alamadım. Bunun üzerine Ebubekir konuşmaya başladı. O benden daha hilm(yumuşak) sahibi, benden daha vakarlı idi. Vallahi kafamdaki hazırladığım bütün şeylerin tamamını söyledi. Hatta o güzel konuşmasıyla daha güzelini söyledi ve tamamladı. Önce teşehhüd getirdi, Allaha layık olduğu vechiyle ham ve sena etti. Sonra dedi ki, konuya gelince, kendi adınıza her ne hayır andıysanız, gerçekten öylesiniz. Araplar bu işi Kureyş’ten başkası için bilmeyecektir(bu halife seçimi işi Kureyş’indir). Risalet Kureyş’ten birine gelmiştir, Kureyş’in omuzlarında yükseldi ve bu güne geldi. Ayrıca Kureyş, Arapların en orta yurdu ve nesebidir(Araplar üzerinde nufuz kurmaya en uygun toplum Kureyş’dir). Şimdi ben sizin için şu iki adamdan birine razıyım. Biri Hz. Ömer, diğeri Ebu Ubeyde b. Cerrah. Bu ikisinden hangisini istiyorsanız ona biat edin. Benim de Ebu Ubeyde’nin de elini tuttu. Hz. Ebubekir’in bu sözleri içinde son kısımda dedikleri hariç hepsini çok sevdim diyor Hz. Ömer. Beni öne çıkarıp böyle yapılması benim, Hz. Ebubekir’in içinde olduğu bir topluma halife yapılmamdan daha hoş gelirdi bana günah olmasaydı öne çıkarılarak boynumun vurulması. (yani beni öne çıkarıp öldürün, Ebubekir’in içinde olduğu topluma halife yapılmaktan daha iyidir). Ebubekir sözünü tamamlayınca Ensar’dan biri dedi ki, ben bu işin kurduyum(ehliyim), bir başkan bizden olsun, bir başkan sizden olsun. Hz. Ömer anlatmaya devam ediyor: O öyle, bu böyle diyordu, her kafadan ses çıkıyordu. Ben içimden geçirdim ki, biz bu işi birlik ile başaramayacağız. Tam o anda Ebubekir’e döndüm ve dedim ki, Uzat elini Ya Ebabekir! O da uzattı, ben de ona biat ettim. Benden sonra Muhacirler de biat etti. Ensar da biat etti. Sonra Sa’d b. Ubade’nin yanından geçerken Ensar’dan biri bağırarak dedi ki, Sa’d’ı öldürdünüz. O esnada çok sinirliydim ve ben de dedim ki, Allah Sa’d’ı öldürsün, o fitneci ve şerli bir adamdır. Hz. Ömer bu hadiseyi halifeliği zamanında hutbe verirken anlatıyordu. Ve devam etti, vallahi o günkü o toplantımızda Ebubekir’e biat etmekten daha kuvvetli bir ihtimal yoktu. En olması gereken o idi. Korktuk, eğer bir beyat yapmadan Ensar’dan ayrılırsak, bizden sonra bir beyat yapacaklarından korktuk. Dolayısıyla önümüzde iki seçenek kaldı, ya biz razı olmadığımız birine biat edecektik, ya da onlarla karşı karşıya gelip fesat ortaya çıkacaktı. Kimse şöyle diyerek kendi kendini kandırmasın, Ebubekir’e biat edilmesi acele bir iştir deyip kandırmasın. Evet, itiraf ediyorum, acele bir iştir, ancak Allah bizi onun şerrinden korudu. Haberiniz olsun ki, aranızda Ebubekir gibi birisi yoktur.’’

 Bu hadis Buharide 6442 no ile vardır.