2-286 Allâh bir kimseyi kapasitesi dışında mükellef kılmıyor. Onun lehinedir ne kazandıysa; yine onun aleyhinedir ne elde ettiyse. Rabbimiz! Unuttuysak yahut hata ettiysek bizi ele alma! Rabbimiz! Bizden öncekilere onu yüklediğin gibi bizim üzerimize bir Isr[1] da yükleme. Rabbimiz! Kendisi için bizde takat bulunmayanı da bize yükletme! Ancak sen bizi bağışla ve bizim için mağfiret eyle ve bize merhamet et! Sensin bizim mevlamız, dolayısıyla yok sayanlar topluluğuna karşı bize yardım et! 

[1] Ağır sorumluluk, yük v.b. bkz. Ali İmran/81 ve Araf/157.

2-286 Allah is not tasking a self except its capacity. For it, what it has earned; and against it what it has acquired. Our Sustainer! Take us not to task if we have forgotten or we have erred. Our Sustainer! And do not load upon us an Isr[1] as you loaded it upon those before us. Our Sustainer! And do not make us loaded with that which we have no power to it. But pardon us and forgive us and have mercy upon us; You are our Guardian, therefore help us against the denier folk. 

[1] Namely a burden or weight etc. See Ali Imran/81 and Araf/157.