2-286 Allâh bir kimseyi kapasitesi dışında mükellef kılmıyor. Onun lehinedir ne kazandıysa; yine onun aleyhinedir ne elde ettiyse. Rabbimiz! Unuttuysak yahut hata ettiysek bizi ele alma! Rabbimiz! Bizden öncekilere onu yüklediğin gibi bizim üzerimize bir Isr[1] da yükleme. Rabbimiz! Kendisi için bizde takat bulunmayanı da bize yükletme! Ancak sen bizi bağışla ve bizim için mağfiret eyle ve bize merhamet et! Sensin bizim mevlamız, dolayısıyla yok sayanlar topluluğuna karşı bize yardım et!

[1]Ağır sorumluluk, yük v.b. bkz. Ali İmran/81 ve Araf/157.